SCIRA.be

Op vrijdag 17.30u vertrokken Katia en ik naar de Snipe wedstrijd in de UK na uitnodiging van Sue en Steve. Na een perfect verlopen reis komen we aan in de Blue Circle Sailing Club waar we zeer hartelijk worden onthaald. Enkele zeilers waren al aangekomen waaronder Andy Gibson en zaten al goed aan de alcoholische dranken. Na wat gepraat en de nodige drankjes toch maar wijs besloten op tijd in ons bed te kruipen. Zaterdag een zeer mooie zonnige dag en konden we voor de eerste maal het wedstrijd water aanschouwen. Het lijkt wat op ons galgenweel al is het iets langer uitgerokken. Toch werden we gewaarschuwd voor “eilanden” midden in het water die vroeger boven water kwamen maar zich nu net onder het wateroppervlak schuilhouden. Lap daar begint het al dacht ik. De start was gepland om 12u maar er zou nog veel moeten veranderen want het was een spiegel. Uiteindelijk komt net op tijd de zogenaamde zeebries opzetten en hebben we een mooie 2-3bfr bij een stralende zon. De Belgen lijken berucht want voor het te water gaan word ik al ineens als favoriet naar voor geschoven. Iets teveel eer voor mij maar we zouden wel zien. Er was een mooie vloot van 16 Snipes waaronder wij de enige buitenlanders waren. Om 12u starten we toch voor een windward-leeward parcours met een poort in het midden van het rak, aangezien we 6 bollen moesten varen. Om de tel bij te houden moesten we telkens langs de startboot passeren. Onze eerste start was niet perfect maar komen na een 6de positie toch als eerste aan de bovenboei. De motorboot riep ons echter terug voor een general recall. Niets gehoord zei ik, ja sorry de toeter was kapot…. Dan maar opnieuw starten. Opnieuw komen we 1 aan de bovenboei en liggen we van begin tot einde aan kop en lopen we flink uit. De eerste is binnen. Dan namen ze de nodige tijd om te lunchen met de nodige bonen, chips, sausages ed. Na de lunch waren er 2 manches gepland maar de wind was gedraaid waardoor ze een ander parcours gingen varen. Ik moet eerlijk zijn voor dergelijk parcours moest je gestudeerd hebben. Een parcours met 4 boeien waarbij we een soort bloemetjesmotief moesten varen. De ene boei aan bakboord en de andere aan stuurboord ronden enzo… Schrijf dat maar even op Katia…  Het parcours bleek uiteindelijk toch wat logica te bevatten door de ligging van de eilanden waar we toch 2 keer zijn op vastgelopen tijdens de volgende manches. We komen 3de aan de bovenboei maar hebben al snel de 1ste plaats opnieuw overgenomen en weg waren we. Opnieuw een paaltje met opnieuw wat voorsprong. De lokale held Peter vaarde met zijn zoontje en wogen samen geen 120kg wat in de lichte wind een groot voordeel leek te zijn. De 3de reeks kwamen we 2de na Peter aan de bovenboei maar door het parcours waren er veel ruime rakken die in het voordeel van Peter bleken te zijn. Op zijn beurt was hij weg en was het 45min achtervolgen. Peter 1 en wij 2. ’s Avonds was er een quiz gepland waar we uiteindelijk niets van begrepen door de nogal Britse getinte vragen. Gelukkig was er Belgian Stella en aanschouwde we de toch wel toffe meute. Een prachtige dag en ruim op kop, zondag beloofde een spannende dag te worden.

Na een nacht vol hevige onweders begint zondag zeer fris en een klein zuchtje wind. Ik denk dat ze bij ons niet zouden starten maar de wind was constant en besloten ze toch de wedstrijd op gang te schieten. We hadden een perfecte start en de we liepen sneller dan de rest waardoor we ruim eerste aan de boventon kwamen. Voor de wind lagen we compleet stil en kwam lichtgewicht Peter met enkele compagnons met een vlaagje dichter… Het beloofde nog een spannende reeks te worden. Uiteindelijk houden we de eerste plaats en komt de eindoverwinning wel heel dicht. De 5de reeks zijn we slecht weg en hield ik te weinig rekening met de eilanden waardoor ik een grote omweg moest maken. We komen midden in het pak aan de boei en was het knokken om naar voor te komen. Die BEL was blijkbaar voor hen de te pakken boot en we werden langs alle kanten gecontroleerd, zelfs in het eerste kruisrak al. Peter lag op kop en maakte van ons oponthoud gebruik. Uiteindelijk vechten we ons toch opnieuw naar de 2de plek en wordt de schade beperkt. Opnieuw lunch met de nodige chips, sausages and beans die duidelijk hun werk hadden gedaan. De wind stak stevig op naar een 4bfr. De uitslag was op dat moment al bekend, de overwinning was binnen maar toch maar die laatste manche varen. We starten goed maar de andere bemanningen houden blijkbaar van wat meer wind en gaan goed mee. 7 aan de bovenboei en Peter 8. Ronde na ronde schuiven we op en komen we 2de te liggen achter Mark die enkele tientallen meters voorop lag. Dankzij de 6 bollen hadden we nog tijd om die proberen goed te maken. Met elk rak komen we dichter en begint Mark zenuwachtig te worden en wachten we op zijn eerste fout. Aan de benedenboei is het dan zover, knoopje in zijn boomtouw waardoor hij zijn boei te ruim neemt en daar zaten we tussen. We pakken al snel enkel tientallen meters en varen de race uit en finishen opnieuw met wat wij een Manuke zouden noemen. De buit is binnen en een mooie reeks gevaren 1, 1, 2, 1, 2, 1. Ik heb veel toffe en goede verhalen gehoord over de Belgen, vooral over de teamsfeer en de zeilkwaliteiten. Laat ons dat zo houden in de toekomst…

Dit weekend was een prachtig zeilevenement en de Engelse Snipe zeilers doen er alles aan om het motto “Serious sailing and serious fun” waar te maken. Bangelijk catering, veel bier, fun and ambiance. Het was de reis zeker de moeite waard.

Tot in Le Havre,

Katia Royer

Wim Saeys

BEL 29977